Zaburzenia miesiączkowania cz. I

autor: Agata Cygan | 11.12.2013

Zaburzenia miesiączkowania

W związku z krwawieniem miesiączkowym obserwuje się następujące zaburzenia:

 

  • brak miesiączki;
  • skąpe miesiączki;
  • zbyt długie, ale regularne miesiączki;
  • zbyt długie, nieregularne miesiączki;
  • krótkie cykle – skrócenie okresu między kolejnymi miesiączkami;
  • zbyt obfite miesiączki;
  • krwawienia, plamienia pomiędzy miesiączkami;
  • bolesne miesiączki;
  • pojawienie się skrzepów krwi w wydzielinie miesiączkowej.

Każda z powyższych dolegliwości wymaga konsultacji z lekarzem, ponieważ może być konsekwencją innych, nieprawidłowości zachodzących w organizmie kobiety np. nadżerka. Nie znaczy to jednak, że wszystkie zaburzenia cyklu owulacjimuszą być groźne i sygnalizować inne problemy – u kobiety zdrowej, miesiączkującej regularnie, powodów takiego stanu może być wiele, jak np. zmiana klimatu, długotrwały stres, gwałtowny spadek wagi czy wyczynowe uprawiane sportu.

Brak miesiączki

Podstawowym i oczywistym powodem zatrzymania miesiączki jest menopauza. To naturalne, że nasz organizm nieustannie ewoluuje, a jego funkcje się zmieniają w zależności od danego etapu życia. W czasie przekwitania spada ilość estrogenu i wzrasta poziom FSH, a zmiana ich proporcji wpływa na szybkie dojrzewanie pęcherzyków jajowych. Jednak, z uwagi na dojrzałość organizmu, pęcherzyki tracą zdolność osiągnięcia „stanu gotowości” do owulacji, zaś efektem tego jest krótszy cykl miesięczny, a czasami także plamienia pomiędzy cyklami. Zmianom w cyklu miesięcznym towarzyszą również inne, czasami uciążliwe objawy, jak uderzenia gorąca, bóle stawów, ogólne osłabienie, kłopoty ze snem, pieczenie i swędzenie pochwy.

Innym, równie naturalnym i fizjologicznym powodem zatrzymania krwawienia miesiączkowego, jest okres ciąży i laktacji.

O ile jednak powyższe przypadki to naturalny „koniec” czy logiczna „przerwa” w miesiączkowaniu, brak comiesięcznego krwawienia może być efektem nieprawidłowości w funkcjonowaniu organizmu. Tzw. amenorrhea to brak krwawienia miesiączkowego (utrzymujący się przez co najmniej 4 miesiące) bądź znaczne zwiększenie odstępów pomiędzy kolejnymi okresami (do powyżej 3 miesięcy). Zmiana taka może być spowodowana wspomnianymi wyżej czynnikami, jak nadmierny stres, gwałtowna zmiana wagi, sport wyczynowy, wysiłek fizyczny, odstawienie tabletek antykoncepcyjnych, zmiana klimatu itp. A jednak, powody zatrzymania miesiączki mogą być poważniejsze. To przykładowo:

  • problemy hormonalne (brak owulacji, hiperprolaktynemia, hiperandrogenizacja),
  • zespół policystycznych jajników,
  • cysty czy guzy na jajnikach,
  • przedwczesne wygaśnięcie czynności jajników,
  • choroby tarczycy,
  • schorzenia narządu rodnego,
  • zespół Cushinga,
  • zaburzenia pracy podwzgórza,
  • guzy przysadki i podwzgórza,
  • schorzenia ogólne,
  • choroby przewlekłe,
  • nowotwory.

W przypadku zatrzymania miesiączki lekarz zaleca przede wszystkim badania hormonalne: FSH, LH, TSH, prolaktyny, test progesteronowy (próba P). Od ich wyników zależy rodzaj wdrożonego leczenia.

Skąpe krwawienia

Hypomenorrhea to zaburzenie, które polega na tym, że krwawienia, choć regularne, są wyjątkowo krótkie, mało obfite, czasami z dodatkowymi przerwami. Takie nieprawidłowości mogą być sygnałem innych, poważnych zaburzeń, jak np.:

  • zmiany w endometrium,
  • niewydolność czynnościowa podwzgórza,
  • niewydolność jajników,
  • zespół policystycznych jajników,
  • nadczynność tarczyc,
  • zaburzenia nerwicowe,
  • zaburzenia hormonalne,
  • syndrom Ashermana,
  • choroba Gravesa-Basedova,
  • niepłodność.

Leczenie skąpego krwawienia polega przede wszystkim na podawaniu odpowiednich środków hormonalnych.

 

fot. Kris Krug


@ śledź nas na instagramie
powrót do góry